شايد يه كسي شب ها براي اينكه خواب تورو ببينه به خدا التماس مي كنه ،
شايد يه كسي به محض ديدن تو دستش يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه ،
مطمئن باش يه كسي شب ها به خاطر تو توي درياي اشك مي خوابه ،
ولي تو اون رو نمي بيني!
مهران
پنجشنبه هجدهم خرداد 1385
مرتبط با :
چند نكته حكيمانه…
1.اگه اولش به فكر آخرش نباشي، آخرش به فكر اولش مي افتي.
2.لذتي كه در فراق هست، در وصال نيست! چون در فراق شوق وصال هست و در وصال بيم فراق!
3.آغاز كسي باش كه پايان تو باشد.
مهران
پنجشنبه هجدهم خرداد 1385
تقسیم عادلانه
مرتبط با :
اگر چه مفهومش واضحه ولی خب جای بسی تامل و تفکر داره.
تقسيم عادلانه
من همسن و سال پسر تو هستم ، تو همسن و سال پدر من هستي. پسر تو درس مي خواند و کار نمي کند، من کار مي کنم و درس نمي خوانم. پدر من نه کار دارد ، نه خانه، تو هم کاري داري هم خانه ، هم کارخانه ؛ من در کارخانه ي تو کار مي کنم. و در اينجا همه چيز عادلانه تقسيم شده است: سود آن براي تو ، دود آن براي من. من کار مي کنم ، تو احتکار مي کني. من بار مي کنم ،تو انبار مي کني. من رنج مي برم،تو گنج ميبري. من در کارخانه ي تو کار ميکنم. و در اينجا هيچ فرقي بين من و تو نيست: وقتي که من کار مي کنم، تو خسته مي شوي، وقتي که من خسته مي شوم ، تو براي استراحت به شمال مي روي، وقتي که من بيمار مي شوم ،تو براي معالجه به خارج مي روي. من در کارخانه ي تو کار مي کنم. و در اينجا همه کارها به نوبت است: يک روز من کار مي کنم، تو کار نمي کني، روز ديگر تو کار نمي کني ، من کار مي کنم. من در کارخانه ي تو کار مي کنم کارخانه ي تو بزرگ است. اما کارخانه ي تو هر قدر هم بزرگ باشد، از کارخانه ي خدا که بزرگتر نيست. کارخانه ي خدا از کارخانه ي تو و از همه ي کارخانه ها بزرگتر است. و در کارخانه ي خدا همه ي کارها به نوبت است، در کارخانه ي خدا همه چيز عادلانه تقسيم مي شود. در کارخانه ي خدا ، همه کار مي کنند. در کارخانه ي خدا ، حتي خدا هم کار مي کند.
مهران
چهارشنبه هفدهم خرداد 1385
مطلب ارسالی
مرتبط با :
شاید این داستان رو خیلی هاتون شنیده باشید ولی اونایی که نشنیدن پیشنهاد می کنم بهشون حتما یک بار اینو بخونن تا به قدرت بینش پی ببرن که بینش آدما چقدر می تونه بلند باشه.
بینش= رویا + عمل
در بيمارستانی دو مرد بیمار در يک اتاق بستری بودند. يکی از بيماران اجازه داشت
که هر روز بعد از ظهر يک ساعت روی تختش بنشيند. تخت او در کنار تنها پنجره اتاق
بود . اما بيمار ديگر مجبور بود هيچ تکانی نخورد و پشت به هم اتاقیش روی تخت
بخوابد. آنها ساعتها با يکديگر صحبت می کردند. از همسر. خانواده . خانه . سربازی يا
تعطيلاتشان با هم حرف می زدند. هر روز بعد از ظهر بيماری که تختش در کنار پنجره
بود می نشست و تمام چيزهايی که بيرون از پنجره می ديد برای هم اتاقيش توصيف
می کرد. بيمارديگردرمدت اين يک ساعت.باشنيدن حال وهوای دنيای بيرون.روحی تازه
می گرفت.مرد کنار پنجره از پارکی که پنجره رو به آن باز می شد می گفت.
اين پارک درياچه زيبايی داشت. مرغابيها و قوها در درياچه شنا می کردند و کودکان با
قايقهای تفريحيشان در آب سرگرم بودند. درختان کهن منظره ی زيبايی به آنجا
بخشيده بودند و تصويری زيبا از شهر در افق دور دست ديده می شد.
مرد ديگر نمی توانست آنها را ببيند. چشمانش را می بست و اين مناظر را در ذهن
خود مجسم می کرد و احساس زندگی می کرد.
روزها و هفته ها سپری شد.
يک روز صبح پرستاری که برای حمام کردن آنها آب آورده بود. جسم بی جان مرد کنار
پنجره را ديد که در خواب و در کمال آرامش از دنيا رفته بود. پرستار بسيار ناراحت شدو
از مستخدمان بيمارستان خواست که آن مرد را از اتاق خارج کنند.
مرد ديگر تقاضا کرد که او را به تخت کنار پنجره منتقل کنند. پرستار اين کار را برايش
انجام داد و پس از اطمينان از راحتی مرد اتاق را ترک کرد.
آن مرد به آرامی و با درد بسيار خود را به سمت پنجره کشاند تا اولين نگاهش را به
دنيای بيرون از پنجره بياندازد. حالا او ميتوانست زيباييهای بيرون پنجره را با چشمان
خودش ببيند. هنگامی که از پنجره به بيرون نگاه کرد .
با کمال تعجب با يک ديوار بلند آجری مواجه شد .
***
مرد پرستار را صدا زد و از او پرسيد : چه چيزی هم اتاقيش را وادار می کرده تا چنين
مناظر دل انگيزی را برای او توصيف کند ؟
پرستار پاسخ داد : شايد او می خواسته به تو قوت قلب بدهد.
چون آن مرد اصلا نابينا بود و حتی نمی توانست آن ديوار را ببيند.
صفحه اصلی
مرتبط با :
پورتال ترفندهای ویندوزها و نرم افزارها (سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387)
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نویسندگان :
